Ik heb een kamertje in mijn hoofd en het zit helemaal vol

2025 — masterproef / theatervoorstelling

Tekst: Amy Amanda Carpels
Productie: RITCS School of Arts

Deze masterproef vormt een culminatie van mijn artistieke praktijk waarin ik onderzoek hoe abstracte emoties zoals rouw, trauma en eenzaamheid scenisch vorm kunnen krijgen via fragmentatie, lichamelijkheid en verbeelding. In dit werk breng ik verschillende werkwijzen samen die mijn praktijk kenmerken, waaronder het gebruik van niet-lineaire dramaturgie, fysieke motieven en directe publieksbetrokkenheid.

Documentatie: poster, script, essay, volledige Masterproef.

Ze vertelde me
dat de wolk steeds groter werd
en dat ze hem graag was gaan zien
als deeltje van haarzelf
en als deeltje van mijn vader

Dat ze daarom
op een dag
naar de grote wolken zou gaan

Zodat het wolkje weer naar zijn familie kon
en mijn mama
naar mijn papa

En ik dan?
vroeg ik verontwaardigd
Ik ben ook familie

Dat is anders,
legde ze uit
want jij kan altijd naar de wolken kijken
en dat kan mijn kleine wolk niet

Stel je maar eens voor
hoe mistig
het in mijn kamertje niet moet zijn

Script

In januari stond de politie bij ons aan de deur.
Mijn vader had zichzelf doodgedronken
en lag drie weken levenloos in zijn appartement
toen iemand opmerkte dat zijn televisie
nooit stopte met spelen.
Ze vonden hem in een plas van bloed en braaksel.
Zelfdestructie. De cirkel was rond.

Mijn oma leefde voor haar zoon,
mijn vader stierf voor zijn moeder.

essay